انجمن هماتولوژی آمریکا (ASH) به تازگی راهنمایی‌های جدیدی را برای تشخیص کمبود آهن ارائه کرده است. این راهنماها به ویژه به آستانه‌های بالاتر برای سطح فریتین اشاره دارند که به پزشکان کمک می‌کند تا کمبود آهن را زودتر شناسایی کنند. فریتین، پروتئینی است که آهن را در بدن ذخیره می‌کند و سطح آن نمایانگر میزان آهن ذخیره‌شده در بدن است.
اهمیت سطح فریتین
فریتین به عنوان حساب پس‌انداز آهن بدن عمل می‌کند. بدن آهن را ذخیره می‌کند تا در زمان نیاز به آن دسترسی داشته باشد. آهن برای تولید هموگلوبین، پروتئینی که اکسیژن را در خون حمل می‌کند، ضروری است. همچنین آهن نقش‌های مهمی در متابولیسم عضلات و عملکرد سلولی ایفا می‌کند. در صورت کمبود آهن، بدن به تدریج از ذخایر آهن خود استفاده می‌کند و در نتیجه سطح فریتین کاهش می‌یابد. این امر اهمیت فریتین را در شناسایی کمبود آهن نشان می‌دهد.
بیشتر بخوانید: شناسایی ۴ علامت خطر در تاریخچه پزشکی خانواده
طبق تخمین‌ها، کمبود آهن یکی از شایع‌ترین مشکلات بهداشتی در سطح جهانی است و به ویژه در ایالات متحده حدود ۱۴ درصد از بزرگسالان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. علائم کمبود آهن می‌تواند شامل خستگی، ضعف، سرگیجه، سردرد و مشکلات تمرکز باشد. در مراحل پیشرفته‌تر، این کمبود می‌تواند به کم‌خونی ناشی از کمبود آهن منجر شود، که علائم آن می‌تواند بیشتر خود را نشان دهد.
گروه‌های در معرض خطر کمبود آهن
کمبود آهن می‌تواند برای هر فردی اتفاق بیفتد، اما برخی از افراد در معرض خطر بیشتری هستند. این گروه‌ها شامل زنانی با خونریزی قاعدگی شدید، زنان باردار، افرادی که خونریزی قابل توجهی را تجربه کرده‌اند و افرادی که دارای شرایط گوارشی خاصی هستند که جذب آهن را تحت تأثیر قرار می‌دهند، می‌شود. همچنین، افرادی که نیاز به آهن بیشتری دارند، مانند کودکان در حال رشد، نیز در معرض خطر هستند.
رژیم غذایی نیز می‌تواند نقش مهمی در ذخایر آهن ایفا کند. غذاهای گیاهی مانند حبوبات، توفو و غلات غنی‌شده، حاوی آهن غیرهم هستند که به خوبی جذب نمی‌شود. بنابراین، گیاه‌خواران و وگان‌ها باید تقریباً دو برابر میزان آهن روزانه‌ای که افرادی که گوشت می‌خورند مصرف می‌کنند، دریافت کنند. اگر نتایج آزمایش خون نشان دهد که سطح فریتین شما پایین است، پزشک می‌تواند به شناسایی علل آن و اینکه آیا درمان نیاز است کمک کند.
توصیه‌های جدید فریتین
طبق راهنمایی‌های جدید ASH، آزمایشگاه‌ها دیگر نمی‌توانند تنها به محدوده‌های آماری برای تعیین سطح نرمال فریتین تکیه کنند. این سازمان تأکید می‌کند که این محدوده‌های مرجع ممکن است بهترین روش برای تعیین کمبود آهن نباشند. به جای آن، توصیه‌های جدید بر اساس نتایج بالینی و نیازهای واقعی بیماران است. مطابق با این راهنماها، آستانه‌های فریتین برای تشخیص کمبود آهن به شرح زیر است:
- کودکان ۹ ماهه تا ۴ سال: ۲۰ ng/mL یا کمتر
- بزرگسالان: ۳۰ ng/mL یا کمتر
- گروه‌های پرخطر شامل افرادی با خونریزی قاعدگی شدید و زنان باردار با کم‌خونی: ۵۰ ng/mL یا کمتر
فریتین از طریق یک آزمایش خون ساده اندازه‌گیری می‌شود. در صورتی که علائمی دارید که می‌تواند به کمبود آهن مربوط شود یا در معرض خطر هستید، پزشک شما می‌تواند تصمیم بگیرد که آیا آزمایش فریتین منطقی است یا خیر.
بیشتر بخوانید: رابرت اف. کندی چالش ۱۰ میلیون دلاری برای تست تناسب اندام ریاست‌جمهوری در مدارس اعلام می‌کند · دکتر آکshay Syal اهمیت به اشتراک گذاری تاریخچه سلامت خانوادگی را توضیح می‌دهد
